In deze rubriek altijd een persoonlijk verhaal over medicijngebruik in het dagelijks leven.
“Ik wilde weten wie ik was zonder antidepressiva”
Jeanine (40) uit Zevenhuizen gebruikte anderhalf jaar medicijnen tegen depressie. Met hulp van Service Apotheek Zevenhuizen-Moerkapelle bouwde ze in 10 weken het gebruik van de medicijnen stapje voor stapje af.
Jeanine kreeg borstkanker, verloor haar vader en vriendin én verbouwde een huis. “Op een gegeven moment ging het kaarsje uit”, vertelt ze. Het ging niet meer. Antidepressiva hielpen haar er weer bovenop. “Het middel neemt het zwaarste gevoel wat weg. In combinatie met goede gesprekken ging het langzaam beter.”
Na anderhalf jaar groeide de wens om te stoppen. “Ik was benieuwd naar mijn eigen basis: wie ben ik zonder antidepressiva? Ik wilde alles eraan doen om het uit te proberen.”
Van haar psychiater had Jeanine al een afbouwschema gekregen. “Maar ik twijfelde: zijn dat niet te grote stappen?” De huisarts verwees haar door naar de apotheek. “Ik dacht: een apotheek helpt mensen áán medicijnen. Gaan zij mij er dan vanaf helpen?”
Apotheker Hayel Sorucu Köse stelde haar meteen gerust. Ze stemde af met de huisarts en regelde lage doseringen, zodat Jeanine in kleine stapjes afbouwde. “Ik kwam er later pas achter dat Hayel ook had uitgezocht welke aanpak in aanmerking kwam voor vergoeding vanuit de zorgverzekering. Ongevraagd! Dat vind ik echte service.”
Het afbouwen ging met vallen en opstaan, maar daar was ze voor gewaarschuwd. “Ik werd humeurig, had zweetaanvallen en weinig geduld.” Maar langzaamaan kwamen óók de voordelen. “Ik ben echt een gevoelsmens. Opeens schoot ik weer vol van mooie en verdrietige dingen.”
Inmiddels is Jeanine al maanden zonder medicijnen. Het verschil met daarvoor is groot. “Toen was ik elke avond uitgeput en moest ik ‘s middags slapen om de dag door te komen. Nu lukt het me weer om dingen op te pakken.” Ze doet een ochtend per week vrijwilligerswerk bij een paardenstal. “Lekker fysiek bezig, poep scheppen bij de paarden”, lacht ze. “Ik ben vreselijk trots dat het me gelukt is.”